Column

De meeste Nieuwjaarsvoornemens zijn binnen 3 maanden gesneuveld. Na een half jaar is 94 procent van de mensen weer teruggevallen in hun oude gedrag. Hoe komt het toch dat we ieder jaar weer de ijdele hoop hebben, dat het dit keer beter gaat verlopen?
Net als de het winnen van de Oudejaarsloterij. We zullen toch wel een keer geluk hebben? Wat doet de overige 6 procent anders, waardoor zij er wel in slagen om hun dromen te realiseren?

Lees de hieronder de belangrijkste tips om van 2011 uw mooiste jaar ooit te maken:

Over hormonen wordt vaak wat lacherig gesproken. Problemen bij zwangerschappen, PMS, Penopauzes en de overgang worden onder één noemer van tafel geveegd met de opmerking: "Het zullen je hormonen wel zijn". Eigenlijk kan je daar helemaal niets mee.

In ons gezin met puberende meiden valt het niet altijd mee om ze op tijd in bed te krijgen. Met de verlokkingen van verslavende t.v. programma’s, aantrekkelijke internetsites en vragende sms’jes, weten ze altijd weer hun slaaptijd te verkorten. Die schade willen ze dan het liefst op school inhalen. Saaie leraren krijgen dan direct het etiket; ‘slaapverwekkend’. Terwijl de oorzaak in de meeste gevallen terug te voeren is op een chronisch gebrek aan nachtrust.

Het is goed rusten na gedane arbeid. Dus nestel ik me in een comfortabele stoel in onze serre. Om me wat af te zonderen van de buitenwereld, pas ik een truc toe die ik heb geleerd van de kinderen. Ik zet een koptelefoon op met mijn meest favoriete muziek. Al vrij snel klinkt Bob Dylan in mijn oren met zijn evergreen; “Forever Young”.

‘Wat mijn geheim is?, vraagt de verloskundige op leeftijd. ‘Dat ontdek je wel als je beter leert kijken.’ Gezien haar levensverhalen en ervaring moet ze minstens tachtig  zijn. Maar als ik zie met welke  elegante soepelheid ze uit haar stoel opspringt, dan schat ik  haar zeker twintig jaar jonger..

‘Ik kan het gezeur van mijn clienten niet meer aanhoren’, zegt Louise met een klagende stem. ‘Ik weet dat ik als schoonheidsspecialist altijd met andere mensen bezig ben, maar het kan soms toch ook een eenzaam beroep zijn. Ik hoor de laatste tijd veel te vaak emotionele verhalen van mijn cliënten. Maar waar ga ik met mijn verhaal naar toe’?

Iedere artiest en elke topsporter weet dat je een bepaalde hoeveelheid spanning nodig hebt om een topprestatie te kunnen leveren. In die zin is er ook niets mis met stress. Want het geeft je de tijdelijke energie om je gestelde doelen te realiseren. Het wordt echter een probleem als die spanning te lang gaat duren. Wanneer je geen gelegenheid meer neemt om te herstellen, dan liggen op een gegeven moment de geestelijke of lichamelijke klachten op de loer.

Wat zouden we zijn zonder symbolen? Al in de prehistorie hadden mensen de behoefte om hun gedachten en gevoelens uit te drukken in objecten en beelden.

Het Griekse werkwoord ‘symbaloo’ betekent ontmoeten, bijeenbrengen of vergelijken. En daarmee wordt meteen duidelijk waarom we zoveel waarde hechten aan symbolen. Diep van binnen weten we dat alles met elkaar verbonden is. Onbewust beseffen we dat alles wat leeft afhankelijk is van anderen. In de hulpverlening is een veel gebruikte uitspraak: ‘Je moet het zelf doen, maar niet alleen.’

“Hoeveel drink je eigenlijk?”, vroeg ik Anja,  toen ze met hoofdpijnklachten bij mij in de praktijk kwam. “Nou, eigenlijk niet zoveel, alleen in het weekend”, was haar antwoord. Nu was dat niet precies wat ik bedoelde. “Hoeveel water drink je per dag?”, probeerde ik opnieuw. Anja keek schuin naar boven. Ze leek ergens in haar hoofd uit te rekenen wat haar dagelijkse vochtconsumptie was. Ze kwam tot de conclusie dat daar haar klachten niet vandaan konden komen.

‘Het lukt me gewoonweg niet om die vijf kilo eraf te krijgen’, zucht Diana. Haar ogen stralen zowel frustratie als wanhoop uit. Ik wilde nog een grappige opmerking maken door tegen haar te zeggen, ‘maak je toch niet zo dik ’, maar gezien de ernst waarmee ze haar betoog deed in mijn praktijk, besloot ik om maar meteen serieus met haar aan de slag te gaan.