Aangeboren immuunsysteem
Het aangeboren immuunsysteem is het deel dat al in je bouw aanwezig is, zoals een kasteel ook al verdedigingsmuren, grachten en ophaalbruggen heeft. De verdedigingsmuur van het lichaam is de huid, die de meeste ziekteverwekkers niet binnenlaat. Ook de haren in de neus en slijmvliezen in neus en keel beschermen het lichaam tegen binnendringers.
Eerstelijns verdediging
Mochten er toch indringers binnenkomen, bijvoorbeeld door een wondje, dan reageren de wachters meteen. Zij zijn niet speciaal getraind tegen een bepaald soort aanvallers, maar proberen alles tegen te houden. Deze bloedcellen sturen een boodschapper met een klein stukje van de indringer naar de lymfe waar gespecialiseerde soldaten aanwezig zijn. De lymfe zijn dus het hoofdkwartier van het immuunsysteem. Als ze zelf de indringers niet kunnen verslaan, gaan ze op zoek naar een gespecialiseerde bloedcel.
Aangeleerd immuunsysteem
Deze gespecialiseerde bloedcellen herkennen allemaal maar één soort indringer. Die herkennen ze omdat ze er eerder mee in aanraking zijn geweest. Zodra één van deze bloedcellen de indringer herkent, wordt deze bloedcel snel vermenigvuldigd. Samen gaan ze naar de plaats waar de indringers aanwezig zijn. Er ontstaat een ontstekingsreactie (het gevecht), waarna de indringers via etter en pus naar buiten worden gewerkt. Ontsteking is dus een teken dat het immuunsysteem aan het werk is.
Nieuwe indringers
Als de indringers nog niet bekend waren bij de gespecialiseerde soldaten, proberen de bloedcellen samen de indringer te lijf te gaan. Als ze de ideale manier van bestrijding gevonden hebben, wordt ook voor deze indringer een soldaat opgeleid, die in de lymfe wacht tot er een nieuwe aanval van deze indringer komt. Zo wordt het immuunsysteem steeds sterker.
